II Krajowe Forum Wodne odbyło się w Warszawie w dniach 16‐17 kwietnia 2008 r. Jego głównym celem była kontynuacja otwartego dialogu pomiędzy różnymi środowiskami, których działalność związana jest ze środowiskiem wodnym, zapoczątkowanego pierwszą turą konsultacji społecznych oraz zapewnienie ciągłości zaangażowania społeczeństwa w proces tworzenia podstawowych instrumentów zarządzania zasobami wodnymi w Polsce.
II KFW zostało zorganizowane po raz drugi celem zaangażowania zainteresowanych środowisk w określenie najistotniejszych problemów gospodarki wodnej. Organizatorzy w szczególności postawili sobie za cel:
W II KFW wzięło udział łącznie 320 osób. Największą reprezentację stanowili przedstawiciele użytkowników wód (30%) oraz administracji rządowej (29%). Również przedstawiciele środowisk naukowych, naukowo badawczych, ekspertów i konsultantów stanowili liczną grupę wśród uczestników (26%).
Pierwsza część spotkania miała charakter informacyjny. Omówiono w niej:
Głównym punktem pierwszej części forum była prezentacja omawiająca zidentyfikowane istotne problemy gospodarki wodnej dla obszarów dorzeczy w Polsce. Stanowiła ona merytoryczną podstawę do dalszej dyskusji prowadzonej równolegle w sześciu grupach w podziale na obszar dorzecza Wisły (wraz z mniejszymi dorzeczami) oraz obszar dorzecza Odry (wraz z mniejszymi dorzeczami), koncentrujących się wokół następujących tematów:
Wnioski uczestników grup zostały zebrane przez moderatorów poszczególnych bloków tematycznych, a następnie przedstawione w drugim dniu Forum wszystkim uczestnikom, w celu dalszego ich omówienia.
Najczęściej pojawiającym się w dyskusji elementem był aspekt gospodarczego korzystania z zasobów wodnych. Szerokie spektrum postulatów w zakresie działań inwestycyjnych, administracyjnych i finansowych zostały mocno zaakcentowane przez zainteresowane strony, m.in. konieczność budowy kolejnego po Włocławku stopnia wodnego w Nieszawie, dróg śródlądowych na przykładzie rzeki Odry czy też zbiornika wodnego Racibórz. Poruszono ważną dla społeczności lokalnych kwestię regulacji rzek, które przez te działania są bezpieczniejsze oraz wpływają na rozwój turystyki i rekreacji wodnej. Przedstawiciele hodowców ryb podkreślali kwestie związane z rozwojem hodowli ryb na akwenach śródlądowych oraz budową przepławek na budowlach wodnych. Organizacje ekologiczne postulowały, aby działania hydrotechniczne rzeczywiście przyczyniały się do poprawy obecnego stanu wód, a nie działały wbrew celom środowiskowym RDW. Podniesiono również sprawę pro‐gospodarczego znaczenia rozwoju drobnych inwestycji wodnych nad jeziorami i rzekami oraz kwestie niedostatecznej współpracy z państwami granicznymi w zakresie przedmiotowych zagadnień.
Silna reprezentacja żeglugi śródlądowej podkreślała fakt obowiązków zarządcy w świetle efektywnego administrowania śródlądowymi drogami wodnymi.
Podjęto również próbę znalezienia rozwiązania problemu niedostatecznego finansowania gospodarki wodnej poprzez np. wprowadzenia systemu opłat za ilość wody rezerwowaną w pozwoleniach wodno‐prawnych.
Uczestnicy forum podkreślali, że uspołecznienie gospodarki wodnej łączy się z koniecznością szerokiej edukacji społecznej oraz rozpoczęciem i wspieraniem aktywnej roli mediów w tym szczególnie prasy i telewizji. Ważne aby na tle modnych dziś zagadnień ekologicznych, gospodarowanie wodami było widoczne i miało mocną pozycję.